Op 27 mei 2004 werd er op de Kruisstraat aan de kerk door de Vaderlandslievende Kring Groot-Haaltert en het gemeentebestuur Moerbeke een herdenkplaat plechtig onthuld. Dit werd gedaan naar aanleiding van de zestigste verjaardag van een vliegtuigcrash in de omliggende polders. Daar de meeste gedenktekens over een feit spreken met slachtoffers of dodelijke afloop, geeft deze geschiedenis ons een uitzondering. Want alle inzitenden overleefden de crash. Het verhaal achter deze gedenkplaat vertelt ons de volgende teruggevonden feiten. (1)

Alles begon op die bewuste 27 mei 1944 in Glatton, de basis in Engeland, vanwaar tot volgende doelen een missie werd gebracht. Het rangeerterrein aan de oevers van de Rijn, tussen Ludwigshafen en Mannheim (Duitsland) moest worden uitgeschakeld, maw. moest worden gebombardeerd. Zes gevechts – eskadrons van de eerste divisie werden bij deze zaak ingezet. De "457th bomb group" bevelhebbende over de "94th A Combat Wing" leidde de 8 delen luchtmacht in formatie naar dit doel. De "457th" voorzag 36 ( lichte en zwaardere ) toestellen om deze formatie te vormen. Col. James R. Luper leidde als luchtcommandant met als Lt. Charles D. Brannan als piloot. Captain Jacob M. Dickinson leidde de lichtere toestellen met Lt. Malcolm E. Johnson als piloot.

Op weg naar het doel, viel de "group" onder zwaar vijandelijk vuur van "Me-109s".

De aanval van de "Luftwaffe" duurde uiteindelijk 25 minuten. De "Group" zette hun koers verder naar Ludwigshafen en Mannheim en bombardeerden het met resultaat. De "Luftwaffe" was er in geslaagd om de formatie te verbreken, omdat de lichtere vliegtuigen instonden voor de zwaardere. De zwaardere toestellen maakten een bocht van 360° en een korte tijd nadien was het doel bedekt in een rookwolk welke tot 300 meter in de lucht steeg. Het Duits afweergeschut was hevig over het getroffen gebied en dertien toestellen kregen ernstige schade. Om hun verlies te compenseren vernietigden de "457th Group" nog één vijandelijk en brachten vijf andere, ernstige schade toe.
Lt. Roy W. Allen kwam terug naar de basis en ontdekte dat één landingsgestel niet naar beneden kwam. In plaats om voor een buiklanding te kiezen, koos hij voor een één-wiel landing. Hij zette neer, hield zijn vleugels zo lang mogelijk op en kwam tot stilstand in een bocht van 180°. Er waren geen gewonden.

De balans van deze geslaagde missie (mission N° 52). Bij de 36 toestellen die werden ingezet bij deze operatie werden er 19 beschadigd en 3 gingen er verloren. 31 man was vermist of gedood en 2 mannen werden gewond.

We gaan nu terug naar het bewuste toestel 42-38055 bestuurd door Lt. Roger W. Birkman. (2) Het vliegtuig had twee kapotgeschoten motoren opgelopen tijdens het luchtgevecht met de ME 109s. Toen het toestel zich van de groep keerde besloot Lt. Roger W. Birkman koers te zetten naar het neutrale Zwitserland. Doch alvorens hij deze plannen kon waarmaken werd het toestel opnieuw geraakt door Duits afweergeschut en motor N° 3 vatte vuur. De bemanning bevochten het vuur in de hoop nog naar of over het kanaal te geraken, doch dit lukte niet en werden gedwongen om te parachuteren over België, meer bepaald Moerbeke Kruisstraat. Hierbij werd de mastodont van een B-17 bommenwerper door de piloot "Birkman"in een cruciaal moment van de Kruisstraat weggeloodst ten einde burgerslachtoffers te sparen bij de crash. Roger Birkman sprong als laatste, op lage hoogte en kwam neer in de buurt van De Papdijk. Het toestel zelf stortte iets verder neer, op de Overslag in de Brandstraat, op het hof van de familie Thirion juist naast het schuurtje.

Birkman, Stanko, Koch, Toney en Cochran konden onderduiken bij de plaatselijke bevolking van de Kruisstraat en werden later door de "verzetsbeweging" verder geholpen. De andere vijf werden krijgsgevangen genomen.
Carey JONES vertelde later op 11/12/2011 telefonisch aan Dirk VIJVERMAN:nadat hij gesprongen was via het bommenluik van de B-17, hij ongeveer een uur later gearresteerd werd door de Duitsers in Moerbeke-Waas.Hij verbleef tot mei 1945 in een krijgsgevangenkamp in Silezië.
Birkman had zich verstopt tussen akkergewas aan de Rode Sluis en zou door Cyriel Haentjes zijn gevonden en weggehaald. Charles Buyck en Frans De Bock zouden hierbij ook een rol gespeeld hebben. De piloot werd weggestoken in de ark van Theophiel Walbrecht, waar men een schuilplaats had gemaakt onder het stro. Na enkele dagen zou hij zijn overgebracht naar de Statiestraat bij Mej. Odile Cattoir, om daarna per tandem naar Sint-Niklaas te worden vervoerd. 3 Bemanningslid John Toney werd destijds kort na zijn `parachute jump` geholpen door Frans D’hooghe, Spelonkvaart te Moerbeke-Waas en Willy Van Damme voor hij ondergedoken werd bij de familie De Windt .John Toney werd tezamen met de piloot Roger Birkman en Alexander Kucherenko via Aalst overgebracht naar St.Niklaas in de woning van de Georges Smet, directeur bij de NIKO-fabrieken en de hr.Van Kerchove, handelaar in kolen.Voor de nadering van de bevrijding verdween het drietal, tot ergernis van hun weldoeners, uit hun schuiloord, de Amerikaanse troepen tegemoet.John Toney kon tijdens deze tocht kennismaken met zijn broer die kolonel was bij de Amerikaanse naderende Infanteriedivisie.
Een viertal bemanningsleden werden kort na hun parachutage gevangen genomen door de Duitsers, doch voor een drietal anderen, Koch, Cohran en Stanko lonkte de weg naar de vrijheid. Dit drietal kwam na talrijke omzwervingen terecht te Gijzegem bij Aalst en werden er een vijftal weken ondergedoken bij het gezin weduwe Waegeman. Tijdens een risicovolle tocht richting stadspark te Aalst werd van dit drietal Stanko gearresteerd door de Gestapo. Het resterende tweetal werd in allerijl in het stadspark van Aalst overgeleverd in de veilige handen van de escapegroep "Cométe" , richting Brussel waar deze de bevrijding afwachtten.
Van de Amerikaanse bemanningsleden `Roger Birkman-crew, konden sommigen met de bevrijding van 3 september 1944 terugkeren naar hun vaderland, voor anderen die in krijgsgevangenschap werden genomen (POW: Prisoner of war) kampen, gekend onder de naam "stalags" duurde het tot voorjaar 1945 om naar hun vaderland terug te keren.

De bemanning van de B-17 s/n 42-38055

Pilot	Lt Roger W. Birkman	Hid
Co-pilot	Lt Alexander Kucherenko	POW
Navigator	Lt Micheal N. Stanko	Hid
Bombarder	Lt James Cochran	Hid
Aircraft Engineer	Sgt Raymond Koch	Hid
Radio Operator	Sgt Andrew Kafka	POW
Center-Left Artillerist	Sgt John L. Tooney	Hid
Center-Right Artillerist	Sgt James Carey. Jones	POW
Cupola-Artillerist	Sgt John Buechel	POW
Tail-Artillerist	Sgt Errol Bailey	POW

Op 27 mei 2004 werd er op de Kruisstraat aan de kerk door de Vaderlandslievende Kring Groot-Haaltert en het gemeentebestuur van Moerbeke de herdenkplaat plechtig onthuld in aanwezigheid van John L. Toney en de dochter van Lt Roger W. Birkman.

Met dank aan